Latino Benno

Allerlei

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Thu, 28 Jan 2010 02:43:00 +0000

Het wordt weer eens tijd voor een nieuwe aflevering.
De trouwe lezers vragen zich al af: gebeurt er daar niks meer?

Vandaar de volgende gemengde berichten.
Hieronder een foto van ons huis (links van de 2 huizen onder een kap), genomen vanaf het dak van een appartementencomplex tegenover ons.
Gelukkig houden we zicht op de vulkaantoppen met eeuwige sneeuw: Cayambe, Antisana en Cotopaxi.
In het huis ernaast wonen Bram, Karolina , Paula en Thijmen.

Dit hieronder is wel bijzonder. We kochten het boek van Rafael Correa, president van dit land en buurman. Via een veiligheidagent verzochten wij hem ons exemplaar te signeren. En ja hoor:
Para Annemieke y Ben, hermanos holandeses, qui comparten los suenos de un nuevo Ecuador.
De titel is wat ingewikkeld. Maar Correa beschrijft in een aantal hoofdstukken van economische aard de historie van Ecuador: was het eerst een Bananenrepubliek, die werkte ten gunste van de rijke exploitanten, daarna was er helemaal geen sprake meer van een republiek: met name via de dollarisatie in 2000 is het land volledig afhankelijk geworden van de USA.

En dit is iets waar wij ons aanvankelijk sceptisch over hebben uitgelaten. Moeten de kinderen in dit land nu echt een per accu aangedreven DORA-auto hebben???
Maar ze hebben wel erg veel lol in dat ding. Een kerstkado van paps en mams.

De box staat bij ons in huis. Wij hebben wat meer ruimte, en wij vinden het erg leuk om Thijmen daarin te zien. Hij heeft erg veel lol om zich met 9 maanden al op te trekken. Helaas de terugtocht is moeilijk en hij valt dan behoorlijk op zijn kop!!
Kruipen kan hij sinds kort ook als de beste.

En tenslotte een foto genomen door Paula, waarop opa Benno in volle aktie wordt aangetroffen, bezig met het vervaardigen van fruitprodukten van klei. Op de achtergrond stoft oma Pluis de kastjes af en staat de box in afwachting van Thijmen.
Op verzoek wordt het karpet keurig met kranten afgedekt!

Pantavi oud en nieuw 2009/2010

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Tue, 05 Jan 2010 01:55:00 +0000

De jaarwisseling brachten we door in Pantavi, hostal van Camilo Andrade (van wie wij een kunstwerk boven de bank hebben hangen), in de buurt van de Chota vallei, waar de meeste voetballers vandaan komen.
Het was prachtig weer, helder en blauw, met de sneeuwtoppen in het zicht.
Het zwembad was leuk voor Paula, de tennisbaan waardeerde wij. Joris, Bram, en ook Oscar en zijn kids.
Ook Thijmen genoot van het oude jaar (zie onder).

Hier Paula op weg naar het zwembad. Passeert een kunstwerk (muur) van Camilo.
De kunst is een bepalend gegeven van het sfeervolle hostal.

Cartagena

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Tue, 05 Jan 2010 01:19:00 +0000

Tot ons aller vreugd kon Joris weer 2 weken vrij maken om met ons leuke dingen te doen rond de feestdagen aan het eind van 2009.
Wij gingen met Bram, Karolina, Georgina, Paula, Thijmen, Joris en onszelf naar Colombia, Cartagena, aan de Caribische kust.
We hadden daar een een prachtig hotel met zwembad en tevens gelegen aan een rustig strand. Althans wat de bezoekers betreft. De neringdoenden overtroffen het aantal strandbezoekers. Zoals deze mooie fruitverkoopster, die haar doos nog moet uitpakken! Maar er werden ook ceviches, zwembroeken, ballonnen, zonnebrillen, horloges, surfplanken en wat dies meer zij verkocht.
Elke 30 seconden kwam er wel iemand langs.

Joris zag Thijmen voor de 2e keer en zij waren gelukkig met elkaar. Het gaat goed met Thijmen. Zijn handicap met de reflux van blaas naar nieren lijkt nog mee te vallen en is goed onder controle van een kinder-uroloog.

Paula en Thijmen genoten van water en zand en van elkaar.

de wereld draait door

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Mon, 07 Dec 2009 01:18:00 +0000

Ook al is er een paar uur per dag geen licht;
ook al daalt de populariteit van Rafael Correa;
ook al kan ik geen sms ontvangen in Ecuador;
ook al is Balkenende niet naar Europa gegaan;
ook al zit Zelaya nog steeds vast in de Braziliaanse ambassade in zijn land Honduras, waar een rechtse president de door de militaire coupe georganiseerde verkiezingen heeft gewonnen;
en ook al keurt Obama dit allemaal goed;
en ook al mag de VS 7 luchtmachtbases in Colombia gebruiken, waar president Uribe duistere connecties onderhoud met paramilitaire doodseskaders;
maar in de goede tijd dat Evo Morales wordt herkozen als president van Bolivia;
in Ecuador blijven de hollanders Sinterklaas vieren.
Hieronder Paula en Thijmen met de goedheiligman, die zich binnen de rk kerk de afgelopen tijden wel eens van een minder fraaie kant heeft laten zien.
Maar laten we het daar maar een andere keer over hebben.

Princessenfeest

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Wed, 25 Nov 2009 02:05:00 +0000

Op 21 november kwam dan het lang verwachte princessenfeest in Puembo. Op het terrein dus waar Bram en Karolina getrouwd zijn en waar zij sinds Kerst 2008 hun weekendhuis hebben.
Er waren meer dan 20 kinderen, met hun ouders meegerekend dus ruim 60 gasten. Voor hen werd goed gezorgd. Er was hollandse kaas, paling, kruidnoten en ga maar door. Maar ook heerlijke ecuadoriaanse chancho (varken). En een echte ijskar van Pinquino vol met ijsjes.
De kinderen konden zich vermaken met twee springkussens (toe maar) en werden vermaakt door 2 dames verkleed als princes. De premies vlogen om de oren en uit de Pinata kwam ook heel veel snoep.
Bij vertrek kreeg elk kind een zak vol verrassingen.
Bij ons als oma en opa kwam het een beetje overdadig over, we voelen ons wat ouderwets. Maar in Holland worden bruiloften en andere feesten ook al maanden van tevoren gepland en georganiseerd en van een laag budget is dan ook geen sprake.
En zeg nu zelf: ziet Paula er niet sprookjesachtig uit?

Na een paar uurtjes springen en dollen gaat een ijsje er wel in.

Thijmen had ook een prachtig feestpakje aan.

En wie nog meer familie foto's en video's wil zien, die mag hier klikken.

CIA

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Mon, 16 Nov 2009 23:37:00 +0000

Blijkt maar weer eens hoe alert een geheime dienst als de CIA reageert.
Kennelijk is de CIA (met andere diensten) trouwe lezer van mijn Blog over het nieuwe socialisme in Latijns Amerika en met name in Ecuador. En socialisme is in de USA nog steeds een vloek, als je daarmee aankomt wordt je afgeserveerd, Het Mc Carthyisme is nog niet verdwenen.
Zie de interessante Blog-aflevering van Joris door hier te klikken.
Maar toen de CIA er dus lucht van kreeg dat bij ons het licht niet werd afgesneden, werden direkt oppositionele krachten geronseld om via de rechtse pers dit nieuwtje aan het licht te brengen.
Rafael kon natuurlijk niet anders dan dit prompt ontkennen en hij kon de pers opnieuw beschuldigen van verwerpelijke ondermijning van het gezag.
In zijn wekelijkse radiopraatje (elke zaterdagochtend tussen 10 en 12 uur op radio en TV), dit maal uit Latacunga, heeft hij er als gebruikelijk geen doekjes om gewonden. Zie onder het beeld van de live-uitzending.

Mij rest hier slechts: sorry meneer de president.
Mijn Blog was als grapje bedoeld, maar humor kennen ze niet bij de CIA.
Wij worden elke dag 3 tot 4 uur afgesloten van het licht, afwisselend in de ochtend, middag of avond!

hogedrukgebied bedreigt Rafael Correa

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Tue, 10 Nov 2009 22:33:00 +0000

Hierboven en ook onder de dramatische toestand van de rivieren in de Andes. Ecuador en omliggende landen lijden onder een lange warme en vooral droge zomer.
Normaal is het dat het in oktober gaat regenen, maar tot vandaag - 10 november - is er geen druppel gevallen.
Droge rivieren zijn vooral een ramp voor de waterkrachtcentrales. Deze vallen nu uit en het land is voor 40% hiervan afhankelijk. De buurlanden (Colombia en Peru) kunnen ook niet veel helpen, omdat die met dezelfde problemen kampen.
Uit Cuba komen nu generatoren, maar dat is een druppel op een gloeiende plaat. Gevolg is dat wijken en regio's bij toerbeurt uren van de stroom worden afgesloten. Dat is nu al een week zo en veel aktiviteiten kunnen niet doorgaan. Grote winkelcentra blijven dicht, overheidsdiensten zijn gesloten en de handel loopt schade op.
Eindelijk een kans voor de oppositie, maar vooral voor de doorgaans vijandige pers om de regering zwaar te bekritiseren. Meesmuilend wordt gewezen op deze vooruitgang van het socialisme van de 21e eeuw. De populariteit van Correa is onder de 50% gezakt.
Alsof Correa gelijk Mozes of een God het kan laten regenen.

Rafael was eind oktober, begin november op rondreis, eerst naar londen en daarna naar Rusland, waar hij Medvedev en Putin heeft ontmoet, maar ook tot professor honoris causa aan enkele universiteiten werd benoemd.
Hij heeft wel college gegeven, maar niet over de energiecrisis in zijn land.
Wat die crisis betreft: de regering heeft wel 5 centrales (met financiele en technische steun van Argentinie, China, Venezuela, Rusland en Iran) in aanbouw, maar die zijn pas over een paar jaar klaar. Het is dan ook niet onterecht dat Correa de schuld voor de huidige crisis bij voorgaande neo-liberale regeringen legt, die de energievoorziening hebben geprivatiseerd en verder niets hebben ondernomen. Zijn regering heeft deze basisvoorziening weer genationaliseerd en volgens een 10 jarenplan voor de energie wordt er hard gewerkt aan structurele verbetering.

Grote vraag: hebben wij thuis ook veel last van de langdurige stroomonderbrekingen? Antwoord: nee.

Ik denk dat onze straat, waar ook Rafael woont, niet of nauwelijks wordt afgesloten. Dan zou de veiligheid van de president in gevaar kunnen komen.
Dank u meneer de president!

het feest komt er aan

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Mon, 09 Nov 2009 02:23:00 +0000

Op 13 november wordt Paula 4 jaar, maar het feestje wordt de 21e pas gevierd, omdat Bram nu in Europa is.
Karolina heeft vast enkele kleren voor een princessenfeest gekocht. Paula heeft glazen schoentjes (van Assepoester) en een kroontje.
Thijmen heeft een heel pakje gekregen, een soort jacket, zwarte schoenen, een band voor om de buik en een witte hoed. Hij lijkt daarmee op een prins uit het midden oosten (Aladin).
Onderstaande foto's zijn genomen in ons huis in Quito. De buren kwamen langs (voor een hapje eten), nadat wij ruim 3 uur hadden gewandeld door het parque metropolitano. Met lunch (hot dog en gyros + 2 fruitsapjes voor 6 dollar!).
Oma Pluis moet nog kleren kopen zodat zij er uit kan zien als Anastasia en ik als Triton, de vader van Ariel. Bram en Karo gaan als papa en mama van Hans en Grietje en Freddy en Georgina als de gelaarsde kat en de moeder van Assepoester.
We zullen het er nog druk mee hebben. We gaan dan ook al een dag voor het feest het terrein op orde maken, waar ca 90 personen (30 kinderen en hun ouders) worden verwacht.
De start is om 11.00 uur, maar verwacht wordt dat enkele zich niets ontziende ouders tot de late uurtjes zullen blijven.
Wie langs wil komen: het feest wordt gehouden aan de Calle Pichincha in Puembo.

zwemmen of verzuipen

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Fri, 06 Nov 2009 02:50:00 +0000

Op 28 oktober 2009 kwamen wij (na een mooie upgrade van Iberia) aan in Quito.
Prachtig op tijd om 17.00 uur, zodat we de verjaardag van Bram nog mee zouden kunnen maken.
We waren als eerste bij de paspoortcontrole. Ik mocht natuurlijk zo doorgaan, maar Annemieke niet!!! Zij mocht om tot op heden onverklaarbare reden niet de grens over. De computer wees uit dat zij al te lang in het land was geweest om nu weer als toerist binnen te treden.
Omdat ik wel door mocht haalde ik Bram (die ons stond op te wachten) erbij, maar hij kon ook niet op tegen de harde feiten van de computer.
Gevolg was dat Annemieke in verzekerde bewaring werd gesteld op het vliegveld in afwachting van haar terugreis naar Holland de volgende dag.
Bram heeft van de geboden tijd gebruik gemaakt om snel een visum te regelen. Annemieke mocht toen als zakenvrouw (met zaken visum) alsnog door de controle op 29 oktober, maar haar passage kon niet in het computersysteem worden ingevoerd, daartoe werden wij verwezen naar de provinciale immigratiedienst in Quito.
Wij zijn daar heen gegaan, maar werden direkt naar de nationale immigratiedienst verwezen, gelukkig ook ergens in de stad. Van die dienst moesten wij eerst kopieen maken van een aantal documenten (paspoort, visum, ticket, inreisformulier). Maar toen bleek dat de electriciteit was uitgevallen (vanwege de droogte zijn de stuwmeren van de waterkrachtcentrales erg laag en valt de stroom regelmatig uit) en de apparaten niet werkten. De dag erna weer langs gegaan en na 2 1/2 uur wachten is het gelukt om Annemieke in het centrale computersysteem te krijgen. Een stempel heeft ze nog niet, daartoe zijn we terugverwezen naar de provinciale dienst!
Zover zijn we nu en weten we nog steeds niet of Annemieke wel legaal in het land is! En zo ja, voor hoe lang! Intussen heeft zij veel plezier gehad van haar detentie-ervaring, erg leerzaam.
Daarna zijn wij behoorlijk geprikt door mosquitos in Valencia, waar we heen gingen afgelopen weekend: familie bezoek met sport en dans.
Mooie modderige reis in onze pas gespoten KIA. Met wat oponthoud vanwege aanrijdingen duurde de reis van 9.00 tot 18.00 uur.
Allemaal heerlijke ervaringen in een echt derde wereld land.
En natuurlijk hebben we intussen veel genoten van Paula en Thijmen.
Thijmen haalt steeds mijn bril van de neus.
Paula zagen we zwemmen en duiken. Zij gaf ons het voorbeeld: in het leven gaat het om zwemmen of verzuipen. Dat eerste dan maar.
Annemieke stelt voor dat de lezer op de knop drukt, dan volgt een korte video. Volgens haar weet niet iedereen dat dat zo moet.

Beren, slangen en pikken.

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Thu, 24 Sep 2009 18:57:00 +0000

Drie weken waren we bij Joris in Californië. We hebben daar 9 nachten gekampeerd in 3 verschillende parken. Bij Lake Tahoe, het Silver lake en de Pinnacles. Geweldig weer en schitterende wandelgebieden.

Maar je moet een beetje oppassen. Want er zijn beren (hierboven een spoor van een berenklauw). Daarom moet je je voedsel ook in een locker opbergen.
En er zijn spinnen (de vogelspin, die je ook in Ecuador ziet) en slangen (de giftige ratelslang). Joris is daar als de dood voor. Wanneer hij eenmaal een ratelslang (zie onder) heeft gezien, waarschuwt hij iedereen die hij tegenkomt en hij ziet elke tak op de weg aan voor een slang.

Ook de spin vindt hij niet leuk. In zijn achtertuin kom je de Black Widdow tegen, die echt gevaarlijk is, maar die laat hij daar gewoon lopen. Vrienden van hem hebben een vernietigingsdienst ingehuurd ter verdelging van deze beestjes.

Zo zie je maar: hoe prachtig het allemaal is, er zijn altijd kleine bezwaren.

Seks is taboe in de USA, maar in de natuur kom je die gelukkig genoeg tegen.
Hier een prachtige pik in het bijzondere natuurgebied van de Pinnacles, gelegen in de Sint Andreas zone.

De tectonische platen van de aarde schuiven daar over elkaar heen. Hierdoor stijgt het gebergte (ook de Andes in Zuid Amerika) nog steeds, wat af en toe gepaard gaat aan behoorlijke schokken (aardbevingen).

Verrassing in Californië

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Thu, 24 Sep 2009 18:38:00 +0000

Op vrijdag 11 september 2009 leek het alsof er een lijkwagen voor de deur kwam rijden bij Joris in San Jose (Californië).
Bram was daar voor werk toevallig ook. Wij waren dus met zijn vieren.
En de jongens hadden bedacht dat zij die dag nog een feestje hadden in te halen: namelijk onze 40 jarige trouwdag van 7 februari 2009.
Die was niet door gegaan, vanwege het overlijden van Margriet. Geplande diners in Quito werden afgezegd.
Maar in plaats daarvan nu dus een limousine met champagne om ons te vervoeren naar de NAPA vallei, alwaar wij maar liefst 4 wineries gingen bezoeken. Met de start om 11 uur, 2 uurtjes rijden, na de eerste proeverij nog een stevige picknick, leek alles goed te gaan. Maar daar kwamen nog 3 proeverijen in prachtige gebouwen achteraan. En elke proeverij bestond uit 4 glaasjes; dus na 16 glaasjes werd het wat lastiger. maar gelukkig was daar steeds Steve, de chauffeur van de limo om ons op te vangen.
En zo kwamen we toch nog veilig in een franse bistro om daar een klein hapje te eten bij een heerlijke fles rode wijn. Of er bij de koffie nog iets extra was kan ik mij niet herinneren. Wel dat Steve weer op zijn post was om ons naar huis te brengen.
Natuurlijk weer 2 uur rijden, maar dat was voorbij voor dat je het wist. En het bedje was daarna gauw gevonden, geloof ik.
Kortom het was een geweldige verrassing. Maar ook een heel leuke dag, waar we allemaal, gelukkig ook de jongens zelf (!), erg van genoten hebben.

Thijmen en Paula in Holland

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Tue, 18 Aug 2009 19:08:00 +0000

Eind juli en begin augustus waren Thijmen (3 1/2 maand) en Paula met hun paps en mams en met Andres in Holland. Zij reisden ook nog naar Frankrijk en Zwitserland.
Wij hebben genoten van de kinderen en vooral ook de kleinkinderen. Hier als aandenken een foto van de achterkleinkinderen van Oma Rietepiet (95 jaar).

Paula voelt zich wat samengeknepen. Thijmen vindt het wel prima.

Unasur bij beëdiging Rafael

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Tue, 18 Aug 2009 18:56:00 +0000

Op 10 augustus 2009 was het groot feest in Quito. Niet alleen werd Rafael Correa beëdigd als president voor de komende 4 jaar. Dat gebeurde ook nog in aanwezigheid van bijna alle presidenten van Zuid Amerika, die toen (mooi gepland) bijeen waren voor een conferentie van de UNASUR.
Alleen Uribe van Colombia ontbrak. Maar het laatste nieuws is dat Uribe en Correa elkaar binnenkort in Argentinië zullen ontmoeten in een poging de diplomatieke relaties te herstellen. Deze zijn sinds 1 maart 2008 verbroken, toen Colombia op Ecuadoraans grondgebied een kamp van de FARC bombardeerde, met als gevolg 24 doden, waaronder studenten uit meerdere landen.
Maar ook leiders uit het Caribisch gebied en Midden Amerika waren erbij. Zoals hieronder op de foto: naast Rafael (een enthousiast performer) de uitgezette president van Honduras Zelaya (met hoed), Raul Castro van Cuba (een verrassing omdat die niet vaak buitengaats gaat) en natuurlijk de onvermijdelijke Chavez (die in Venezuela alle golfterreinen heeft gesloten, omdat dat speeltjes zijn van de kapitalistische bourgeoisie!!).

Na de plechtigheid verschijnt Rafael op het balkon van het presidentieel paleis (overigens voor het publiek toegankelijk) en in dit geval bij uitzondering met zijn gezin. Twee dochters, de kleinste is een zoon en zijn vrouw (tegen de pilaar).

Tenslotte werden de leiders van Zuid Amerika uitgezwaaid. Via een link naar UNASUR kun je volgen hoe het met die verenigde staten in dit continent gaat.
Rafael is duidelijk herkenbaar in het midden, geflankeerd door Christina de Kirchner (Argentinië) rechts en Michelle Bachelet van Chili. Naast haar Evo Morales (Bolivia) en naast Christina Lula de Silva van Brazilië en Fernando Lugo van Paraguay.

Coup in Honduras

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Mon, 29 Jun 2009 22:16:00 +0000

Hier is een heel bijzondere foto van de afgezette president van Honduras, Zelaya (met snor), verenigd met zijn companen van Bolivia (Morales), Nicaragua (Ortega), Venezuela (Chavez) en Ecuador (Correa), die vandaag ( 29 juni 2009) al snel bijeen kwamen in Managua (Nicaragua) om steun te betuigen aan Zelaya en scherp te protesteren tegen de militaire coup in Honduras.
De landen van ALBA (Alianza Bolivariana para los pueblos de nuestra America) besloten hun vertegenwoordigers uit Honduras terug te trekken tot Zelaya weer als president in ere is hersteld.

Viva Alba

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Sun, 07 Jun 2009 17:38:00 +0000

Onlangs (in mei) was er in Quito een herdenking dat generaal Sucre aldaar rond 1820 de Spanjaarden definitief heeft verslagen. Dan is er altijd feest.
Rafael Correa (helaas dit keer met die vreselijke zonnebril) had Hugo Chavez al op bezoek. En bij wijze van verrassing kwam ook Evo Morales (Bolivia) nog langs!

Gisteren heeft Correa afgekondigd dat hij nu officieel zal toetreden tot de ALBA: Alternativa Bolivariana para las Americas. Dat is een verbond van de volgende staten: Venezuela, Bolivia, Nicaragua, Cuba, Honduras en de Dominicaanse Republiek. Dus de echte linkse staten op dit continent.
Maar zij streven ook naar een Unie van alle staten in Latijns Amerika.

De uitslag van de verkiezingen van 26 april is nog steeds niet bekend voor wat betreft de samenstelling van de nieuwe Assamblea. Die zal 124 leden tellen. Daarvan gaan er 60 naar de partij van Correa en 35 naar de oude politieke partijen. Om een meerderheid te halen zal Correa en zijn club PAIS dus afspraken moeten maken met losse leden en vertegenwoordigers van andere groepen, zoals Pachakutik (groepering van de Indigenas) en de MPD (communisten).
Misschien is dat wel een gezonde situatie.

Thijmen 2 weken

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Tue, 05 May 2009 02:03:00 +0000

Collage van de eerste 2 weken van Thijmen.
Je ontdekt: Karolina, Bram, Paula, Annemieke en Ben, rondom Thijmen.
Bij wijze van experiment!
Klik op een foto en die wordt groter. Downloaden kan ook!

herkozen met 52%: Rafael Correa

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Mon, 27 Apr 2009 22:04:00 +0000

Voor het eerst, sinds in 1979 na een periode met militaire dictatuur de democratie weer is ingevoerd in Ecuador, is een presidentskandidaat in de eerste ronde direct gekozen. Rafael heeft (bij 70% getelde stemmen) 52 % gescoord en Lucio Guttierez (in 2005 als president afgezet en uit het land gevlucht) haalt nog een verrassend % van 28. De rest telt helemaal niet mee.
In de Asamblea kan de beweging van Correa (PAIS) de meerderheid halen, wanneer de helft van de 6 zetels, waarvoor gekozen wordt door emigranten in Europa, USA en Zuid Amerika, naar die groep toegaan. Daarbij kunnen ook nog worden geteld de 7 zetels van de MPD, die nauw aan de regering is gelieerd.
Correa kan dus met een stevige achterban de komende 4 jaar aan de slag gaan.
Op lokaal/regionaal niveau heeft hij wat tegenstand te verwachten van de burgemeester van Guayaquil (Jaime Nebot is herkozen) en de prefect van de provincie Guayas (Jimmy Jairala): zij behoren nog tot de oude politieke partijen.
In de Oriente heeft de PSP van Lucio Guttierez nog wat bolwerken (zoals Napo), maar deze zijn van weinig gewicht.

Kortom: het socialisme van de XXI e eeuw, zoals dat in dit continent wordt gepropageerd door Chavez, Morales, Lugo, Ortega en Correa , krijgt weer een extra impuls. Dit jaar heeft ook El Salvador een ex guerillo als president gekozen!
Panama zal begin mei (presidentsverkiezingen) wel rechts kiezen. Maar blijft dan met Colombia een uitzondering.
Ik hou u op de hoogte.

als 2 druppels water

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Thu, 23 Apr 2009 13:33:00 +0000

Op 21 april 2009 om 3.30 uur Quito tijd is Thijmen geboren in de Clinica de Mujer.
Direkt waren er gesprekken over op wie deze stamhouder wel moge lijken. Maar ik herkende mijzelf meteen: als 2 druppels water Opa Benno.

Nu zijn veel pasgeborenen een beetje rimpelig, maar los daarvan ..... hij is blond en heeft geen paars scrotum (wat zou kunnen wijzen op verandering van kleur).
In de rest van de familie komen alleen indianen voor (Ecuadoriaanse kant) en (nederlands-)indiers (matriarchale lijn van Bram). Dus tel uit je winst.

De jongen heet dus Thijmen en geen Tijmen. Gelukkig maar. Want daarmee is groot ongenoegen tussen de Eversen en Edervenen (die het altijd best met elkaar kunnen vinden) voorkomen.

Oma Rietepiet had het al gehoord van Oemi Paula: na achterkleindochterPaula, zou ook de achterkleinzoon een naam krijgen uit de familie Ederveen! Want een of andere oom Ederveen heet zo en ook de vroeggeboorte van Oemi Paula zou die naam krijgen.
Maar Bram heeft gekozen voor Thijmen met een "h", onkundig van het feit dat Oemi Paula de archieven erop heeft nageslagen en heeft moeten vast stellen dat de familienaam Tijmen is en niet Thijmen. Grote opluchting in het Evers-kamp!

Paula weet intussen precies hoe haar broertje heet. De Ecuadorianen houden moeite met de uitspraak. Thijmen zal zijn leven lang weten dat hij ook van hollandse afkomst is. Een echte Evers. Ik ga mijn stamboom eens na of daar niet ook een oom in voorkomt die zo heet!
Maar ook al is dat niet zo, blijft waar wat Oma Rietepiet zei: het belangrijkste is dat hij 10 vingers en 10 tenen heeft en overigens ook gezond is.
En dat is hij.

pasen 2009

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Tue, 14 Apr 2009 02:21:00 +0000

Tja, als het nu alleen maar folkloristisch straattheater was, was het nog wel te pruimen, maar het is hier bloedserieus, zo'n optocht op goede vrijdag.

Vele jezussen lopen hier onder loodzware kruisen 5 uur door de stad. Anderen lopen met kettingen aan de voeten of slaan met takken op hun rug. Er zijn er ook die met prikkeldraad rond hun hoofd of lijf lopen tot bloedens toe. De meesten van de 2000 deelnemers lopen op blote voeten. Daarachter lopen nog duizenden gelovigen met kruisen en dergelijke achter beelden die vanuit de kerk van de paters franciscanen worden meegedragen.
Kortom een droefmakende belevenis. En het zijn vooral de armen die zich in deze beleving storten. De rijken zie je niet, maar zullen niet ontevreden zijn dat het al eeuwen zo gaat. Lees over de gezamenlijke belangen van kerk, politiek en rijke grootgrondbezitters eens het boek Huasipungo (1930) van de ecuadoriaanse schrijver Jorge Icaza.
Ondanks mijn vriend Rafael Correa is hier nog niet veel aan veranderd. Het wordt tijd voor een politieke strijd tegen de kerk en de maatschappelijk verderfelijke invloed van religie.
Ik hoop dat Paul Verhoeven nog eens zijn ontnuchterende film over jezus zal maken en dat die even veel succes heeft wereldwijd als zijn andere films.

Al van jongs af aan doen kinderen met deze vertoning mee, waaraan niet alleen duizenden mee doen, maar waar ook tienduizenden naar komen kijken (zoals wij dus, maar dat eens maar nooit weer). Er zijn vier mogelijkheden om deel te nemen: als jezus die het kruis draagt, als een romeinse soldaat (zie onder), als een cucurucho (puntmutsfiguur) of als een maria magdalena.
Boven een jezus, met puntmutsen daarachter in de historische stad, met Panecillo (heuvel) op de achtergrond).
Onder een jochie als jezus met doornenkroon.

Hieronder kun je zien dat het gewone leven onder en boven de puntmutskappen gewoon doorgaat. Moeder zet haar borsten fors vooruit, terwijl pappie de slapende dochter over de schouder verder mee draagt.
Wij denken dat allerlei wijken in de stad afvaardigingen sturen en de aanhang loopt dan gewoon mee.

Na even bijgekomen te zijn van goede vrijdag gingen we zaterdag naar Puembo, om in familieverband pasen te vieren. Wij zorgden voor wijn en pannekoeken, de Aguirres voor een schaap aan het spit, zoals wij dat heel goed kennen uit Argentinie.
Het duurde enkele uren voor het schaap gaar was, maar daarna was het ook lekker. Nog net konden we buiten eten, voor er een hoosbui losbarstte. In de avond gekaart (cuarenta) en de volgende dag de moestuin ingezaaid en ecua-volley gespeeld: William heeft gewonnen! Waarna hij heeft besloten wat meer aan zijn gestel (naar zijn idee wat te fors) te gaan doen.

Staat de paastijd in het teken van het lijden, de dood en een onbegrijpelijke verlossing door een zogenaamde opstanding (waar christenen over de hele wereld zich nog het zand in de ogen door laten strooien), wij koesteren intussen van een meer werkelijke blijde verwachting: een broertje of zusje voor Paula. Zij is daar zelf ook vol van en laat dat ook letterlijk zien, door regelmatig een pop onder haar kleren te stoppen en dan hoogstzwanger rond te lopen.
Op haar T-shirt staat een andere waarheid: haar mamma is de baas.

weekendje Panama

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Thu, 02 Apr 2009 21:49:00 +0000

Het zou al in november gebeuren, maar nu hebben Joris en ik het laatste weekend van maart genoten van het prachtige land Panama.

We hadden prachtig uitzicht op de stad vanuit de 28e verdieping van ons hotel!

Pas sinds 2000 is dit land, dat al tientallen jaren last heeft van corrupte presidenten en regeringen die banden hebben met narcotrafico, eigenaar van het Kanaal.
Dat kanaal wilde aanvankelijk Ferdinand de Lesseps graven (eind 19e eeuw, nadat hij klaar was met het Suez kanaal), maar hij werd opgegeten door de muggen. De Amerikanen hebben dat uiteindelijk voor elkaar gekregen en in 1913 ging deze sloot tussen de Pacific en de Caribische zee, met 6 sluizen daarin gebouwd, open.

Na eindeloos gesteggel ging president Carter ermee akkoord dat de Kanaal Zone (nog steeds het meest welvarende stukje van het land) per 1 januari 2000 zou worden overgedragen aan Panama. Sindsdien is het een goede inkomstenbron voor het land. Want je vaart er niet voor niks door. De prijs is afhankelijk van het gewicht. De zwaarste boot heeft bijna 400.000 $ moeten betalen en een Kanaal-zwemmer een paar dubbeltjes. Panama wil grotere sluizen bouwen om grotere boten (olie en containers) door te kunnen laten.
Het land kent grote tegenstellingen tussen een kleine rijke minderheid en heel veel arme mensen. Het land is slecht onderhouden: slechte wegen en slechte voorzieningen.
Op 3 mei zijn er presidentsverkiezingen. De verwachting is dat de regerende PRD (van o.a. ex president Noriega, die nog in de VS gevangen zit) zal worden vervangen door een een nieuwe man: Martinelli, een ondernemer en multimiljonair, die beweert de staatszaken op orde te willen brengen.
Alhoewel niet het meest boeiende land in Midden Amerika: we hebben het samen wel leuk gehad. En eigenlijk minder gedronken dan het plan was, omdat de hapjes bij het namiddag biertje zo omvangrijk waren.
Hieronder Joris in een spaans fort te Portobelo, waar Columbus aan land is gegaan. Portobelo was eeuwen lang een belangrijke haven voor de Spanjaarden en geliefd oord voor piraten.

Voor wie de hele fotorapportage wil zien: klikt hier.

Moeder 95 jaar

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Thu, 26 Mar 2009 23:19:00 +0000

Op 22 maart 2009 om 1/2 12 stapte M. Guest binnen bij de jarige mevrouw M.W. Evers - van Eden. M. (Mystery) Guest had een uitgebreide sketch voorbereid, op de fiets op weg naar het Overbos. Maar door de voortdurende interpellatie van de jarige kwam daar maar weinig van terecht. Alleen in het begin kon hij vertellen dat velen hem hadden verzocht rozen aan de jarige aan te bieden. Met name dokter van Burink, die altijd de verkeerde diagnose wist te stellen, dank zij wie zij dus zo oud had kunnen worden. En ook kapelaan Achterhof, van de konkurrerende parochie, dank zij wie zij het koninkrijk der hemelen wel zou binnen treden.
Maar alle andere bekenden (o.a. de stille aanbidder Dick Diepenhorst en Graal goeroe Trees van Voorst tot Voorst) ontlokten zoveel reacties, dat de act dreigde te verzanden en M.Guest het hazenpad koos, zonder overigens herkend te zijn. Hij kon nog net memoreren dat mevrouw M.W. Evers - van Eden haar ouders, broer en zussen, man en zelfs haar jongste dochter verre in jaren heeft verslagen en dat dat in haar geval kennelijk niet ten koste van haar alertheid is gegaan, behoudens een lichtelijk achteruit gaand gehoor.
Maar dat laatste hoorde zij niet meer.

Hieronder M. Guest met de rozen uit Ecuador nog in handige doos-verpakking, tussen Oma Riet en Oemi Paula.
Verder waren op het feest: velen, onder wie sommigen die we jaren niet hadden gezien.
Dat maakte het allemaal bijzonder.

reis naar de 95e jaardag van mijn moeder

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Tue, 24 Mar 2009 15:29:00 +0000

Op 22 maart 2009 werd mijn moeder 95 jaar. Zie haar hieronder op de foto naast Stan en zijn moeder (mijn zus) Aty.

Hoewel wij dus in Quito wonen, besloot ik op het laatste moment toch naar haar verjaardag te gaan en als mystery-guest binnen te wandelen. Zo is het gegaan en als Aty nog een leuke foto van deze gast heeft, komt die in de volgende aflevering.

Hier wil ik vertellen over mijn reis.
De heenreis begon vrijdag om 17.00 uur (lokale tijd) op weg naar het vliegveld. Ik kwam zaterdag om 23.00 uur (lokale tijd) aan in Haarlem. Ik was dus 24 uur onderweg, waaronder een nachtje in het vliegtuig (er is 6 uur tijdverschil).
Ik had tevoren ingecheckt en mijn boarding pass thuis uitgeprint. Dus stiefelde ik met mijn handbagage rechtstreeks naar het loket om mijn uitreis-tax van 40 dollar te betalen. Je krijgt dan als bewijs van betaling een sticker op je pass. Maar dit loket erkende mijn pass niet en dus moest ik toch naar de incheck-balie van Iberia. Gelukkig weten ze van deze gang van zaken kennelijk af, want mijn nieuwe boarding pass lag al klaar bij de Bussiness Class incheck-balie.
Dus toch nog goed op tijd voor het vlucht van 18.45 uur.
Nu wil het geval dat de dag daarvoor (19 maart) net een klein vliegtuigje van het leger een flatgebouw in Quito was ingevlogen tijdens slecht weer. De luchthaven-autoriteiten waren daarom extra streng en verboden het grote Iberia vliegtuig te landen in Quito, waar het inderdaad beestenweer was (regen, onweer en veel mist).
Een kleiner vliegtuig (gehuurd van Icaro) zou passagiers vanuit Guayaquil (grootste stad in Ecuador aan de Pacific), waar het Iberia vliegtuig naartoe was uitgeweken, ophalen en ons daarheen brengen.
In de tussentijd kreeg ik te horen dat ik de vlucht naar Madrid in de Bussiness Class mocht zitten (hoera!) en kocht ik 25 rode rozen voor de jarige.
Om ca 21.00 uur kwam Icaro ons ophalen, maar niet iedereen kon mee; sommigen moesten met een lijndienst-vlucht naar Guayaquil. Daarom duurde het even voor we vandaar konden vertrekken. Dus pas om 24.00 uur.
Na een vertraagde maaltijd (wegens turbulentie) kon ik rond 02.30 uur de slaap gaan vatten.
We kwamen natuurlijk veel te laat in Madrid, met als gevolg dat ik de geplande aansluiting om 16.30 (lokale tijd) naar Amsterdam miste. Ik werd nu geplaatst in een toestel dat om 19.30 zou vertrekken. Als pleister op de wonde werden vouchers verstrekt voor een drankje met snack.
Aangezien dat laatste vliegtuig ook met enige vertraging weg ging, kwam ik om 22.30 in de aankomsthal van Schiphol aan, waar Clementine mij ophaalde.
Vanaf 23.00 uur lekker veel wijn gedronken en in eigen bed geslapen en wat dingen bedacht vor de mystery guest.
Over de verjaardag dus wellicht meer in de volgende bijdrage.

De terugweg begon maandag om 17.00 uur en ik kwam dinsdag 9.00 uur aan in Quito: 22 uur onderweg!
Vanwege de files besloot ik met de ZuidTangent naar Schiphol te gaan. Voor slechts 5.60 euro in 35 minuten: picobello. Gauw naar de incheck-balie van Iberia (want via internet kon het dit keer niet, omdat het een LAN boeking was). Mijn handbagage, vol kaas, chocola, pijnboompitten en wat dies meer zij, woog 2 kilo te zwaar om in de hand mee te mogen nemen. Dus dan maar het ruim van die kist in! Ik haalde nog wel mijn ticket, paspoort, krant, boek en pillen uit de tas, maar niet mijn broodjes voor de avond. Die zag ik via de bagageband verdwijnen.
Op Schiphol nog ten afscheid een Koninckje gedronken. Tegen 08.00 uur schoot het vliegtuig de lucht in om 2,5 uur later in Madrid te landen.
Even geretireerd aldaar. Op zo'n wc die automatisch gaat spoelen. Als je teveel bukt bij het drukken, begint het water al tegen je billen te spuiten. Fantastisch.
Daarna een broodje gekocht, want onderweg naar Madrid krijg je niks en mijn kuchie zat in het ruim. Om 24.00 uur met LAN op weg naar Guayaquil: geplande vliegtijd is ruim 11 uur. De gloednieuwe Boeiing 320 was nogal leeg, waardoor ik languit over drie stoelen kon gaan liggen. Zowaar ook geslapen.
In Guayaquil een beetje oponthoud omdat het vliegveld van Quito nog gesloten was vanwege de mist. Maar toch op schema aangekomen.
Ik heb mijn moeder gezegd dat ik dit zo eens in de 5 jaar doe, dus weer wanneer zij 100 jaar wordt.

Pluk Ze in Ecuador

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Wed, 18 Mar 2009 17:28:00 +0000

Ook in Ecuador worden goederen in beslag genomen. Bij voorbeeld bedrijven en klassieke auto's van de gebroeders Esaias, die enkele jaren geleden hun bank failliet lieten gaan en er met enkele honderden miljoenen dollars vandoor zijn gegaan.
Anders dan in Nederland worden deze goederen aan de bevolking getoond. 22 klassieke auto's konden worden bezichtigd in Quito en enkele andere grote steden in het land.
Het bord van de AGD, de instantie die verantwoordelijk is voor de inbeslagname en uiteindelijk verkoop van de goederen staat er bij. Met de slogan: Justicia y transparencia.
Omdat Annemieke aan deze praktijk zelf ook goede herinneringen heeft, mag zij mee op de foto!

cero latitud

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Thu, 12 Mar 2009 20:55:00 +0000

Weer terug in Quito. We gaan af en toe op pad met onze gasten Eefke en William.
De Teleferico gedaan en de dag daarna naar Mitad del Mundo.
Op de evenaar dus. En daar gebeuren rare dingen.
Op de evenaar kun je hoger springen dan daarnaast. De kracht in je vingers en armen neemt af.
Ten noorden en zuiden van de evenaar draait het water andersom.

En je kunt er een ei rechtop laten staan!

Dit ei is niet door mij neergezet, maar door Eefke of William, die dat allebei konden en een oorkonde hiervoor hebben ontvangen.

Door de week na school altijd spelen met Paula, vaak ook met de poppen en de ballen.
Alle poppen hebben een naam, hieronder zien jullie er 5: Michaela, Emilia, Milena, Isa en Martin.
We spelen hier in de binnentuin, Paula heeft haar schoolkostuum nog aan en ik mijn tennispakje.

Vrolijk en droevig

noreply@blogger.com (Ben Evers) — Mon, 02 Mar 2009 02:24:00 +0000

Na onze prachtreis door heel Argentinie kwamen we weer terug in Quito.
Daar werden we opgewacht door een heel vrolijke Paula, die ook blij was met haar kleine baby Boca Juniors en daarmee wel even voor de Blog van Latino Benno wilde poseren.

Thuis in Quito hebben we de foto met de prins op het paard (Latino Benno op de Argentijnse Pampa) ingelijst en op een tafeltje gezet. Een grotere foto voor aan de muur werd door de huisgenoten niet op prijs gesteld.

Op 4 februari werden we gebeld dat het met Margriet niet goed ging. We boekten direkt onze terugreis voor 6 februari en zouden dan op 7 februari (ons 40 jarig trouwfeest) in Nederland aankomen. Maar al op 5 februari hoorden we dat zij was overleden.
Op 11 februari is zij begraven en kort daarna ben ik met Aty en Marieja en mijn moeder van 94 jaar naar het graf geweest. Met bloemen uit Ecuador.

Ik bleef 2 weken in Nederland en ging toen weer terug. Annemieke was daar al een week met Marion, die zich al ruim een jaar had verheugd op een reis naar ons. Zij bezochten de jungle en Galapagos (terwijl ik nog in Holland was). Daarna gingen we met ons 3en op pad, o.a. naar Papallacta met uitzicht op de Antisana (heel bijzonder).

In het vervolg meer Paula natuurlijk, maar ook iets over Eefke en William, die na een half jaar Azie nu in Zuid Amerika zijn aangeland. En eerst bij ons. Standplaats Quito om wat spaans te leren en daarna verder te trekken.